STILTE, OPSTAAN, KIEZEN – EN EEN PUBLICATIE

NIEUWSPERSOONLIJK
September 20, 2017 / By / , , , , , , , , , , , , , / 4 Comments

Het is wat stil hier. En dat hoort niet, op een blog!

Trouwseizoen

Zoals je heel misschien weet, of toevallig ergens gelezen hebt, fotografeer ik al jaren – met name in de lente en in de zomer – ook bruiloften. Ik heb al zoveel lieve mensen elkaar het ja-woord zien geven. Ooit begon ik ermee uit nieuwsgierigheid en ik vond het ineens leuk. Een beetje onverwachts eigenlijk, omdat ik zelf niet getrouwd ben en ook nooit zo’n meisje ben geweest dat mezelf in zo’n prinsessenjurk zag later. Van mij hoeft het niet per se. Voor mezelf dan, hè. Want ik geniet ontzettend van de bruiloften die ik fotografeer.

 

 

Verhalen vertellen

Jep. Het vertellen van het verhaal, dát is wat ik leuk vind. Details, overzichten, portretten.. ik combineer het allemaal om de sfeer van die dag weer te geven. Ik leg de grote en kleine momenten vast. Heerlijk vind ik dat. Regelmatig moet ik stiekem een traantje wegpinken tijdens een mooie speech, of lig ik dubbel om een rare quiz. Terwijl ik echt elke minuut op scherp sta ‘omdat er misschien wel ineens iets heel bijzonders gebeurt..’. Om dat te bundelen in een album waarvan ik weet dat er nog jaren doorheen gebladerd wordt, hopelijk totdat er vlekken op zitten en deukjes van alle verhuizingen… dat is heel bijzonder. Mensen blij maken omdat ik de tijd even stilzet.

 

 

Keuzes, keuzes

Maar ik merk nu, dat de combinatie ‘trouwseizoen en fijne buiten-blogposts maken’ een beetje lastig is. Ik wil heel graag alles op tijd af hebben voor klanten die zo’n vertrouwen in mij hebben (en met smart wachten op de foto’s van hun prachtige dag, geef ze eens ongelijk!). Terwijl ik ook niet alleen maar wil ‘posten om het posten’. Maarja. Hoe moet ik het allemaal combineren? Wandelen, trailrunnen, nabewerken van mijn buiten-foto’s, patiënten fotograferen bij mijn werk als ziekenhuis / medisch fotograaf (oh ja, dat had ik nog niet verteld he, dat is dus mijn ‘vaste baan’, echt top, was mijn jaar geneeskunde ook nog nuttig – hier ga ik een ander keertje wel wat langer op in ;-))..

Ho. Stop. Ik moet eraan geloven: kiezen. Niet mijn favoriete bezigheid, maar wel essentieel… Teveel doen / druk zijn / niet aan jezelf toekomen… dat is dus precies waar vrijwel mijn hele vriendenkring ‘last’ van heeft.

 

 

Opstaan

Dat is het, een eigen bedrijf. Freelancer-zijn. Zelfstandige. Hoe je het ook wil noemen… Vallen en weer opstaan. Vallen, merken waarom je op dat moment viel en bedenken wat je daarmee wil, zodat je niet nog eens over hetzelfde probleem struikelt. Mijn grote droom is nog steeds om andere mensen te inspireren om lekker naar buiten te gaan. Omdat de wereld, en dus ook – misschien juist – Nederland, prachtig mooi is. De natuur ligt gewoon voor je klaar. In al zijn rust. Oordeelt niet. Geloof me, je drukbezette hoofd vindt het heerlijk als je hem naar buiten steekt. Kijk maar, al die kleuren! Dan is de computer, social media, je vervelende collega, die o-zo-belangrijke-deadline ineens héél ver weg.

 

 

Plannen

Daarom ben ik op de achtergrond hard bezig met plannen maken. De bruiloften gaan op een laag pitje volgend jaar. Zodat mijn tijd en energie die ik heb naast mijn werk in het ziekenhuis, in dit blog gaat zitten! Met fijne buiten-inspiratie. Zodat jij, lezer, niet anders kan dan ook even een ommetje maken. Of een lang weekend weg plannen in Drenthe. Of… nouja. Noem maar op.

 

 

Publicatie

Hopelijk krijg je dat ook een beetje bij de foto’s die je net langs zag komen. Slim he, van mij, om je alvast een beetje lekker te maken… Want ik heb nog een leuk nieuwtje: samen met de beste Laurie van Dam maakte ik een reportage voor het blad Toeractief. En die ligt nu in de schappen! Dus als je zin hebt in een herfstwandeling in de Flevopolder (en die is dus HEEL MOOI, ook al verwacht je dat niet meteen…): bekijk dat mooie magazine. Zit ook een routeboekje bij (met details als ‘aan de linkerkant passeer je een bankje, daarna neem je het zandpad rechts…), dus je bent zó op pad! Voor het voorproef-verslagje, dat Laurie maakte, klik hier!

 

 

Samenwerken

Hieronder zie je een blij ei (ikke) met de Toeractief in mijn handen. En op de foto erna zie je Laurie. Met wie ik niet alleen fijn samenwerk, maar ook, tijdens de wandelingen, of zelfs online, fijn klets. En dat is zo belangrijk. Ze is een lieve en sterke. Kan de wereld aan, echt waar, en fotografeert hem ook nog eens op z’n mooist.

 

 

Goed, nog genoeg te beleven dus! Ik knal de komende tijd nog even door met de laatste bruiloften. Maar daarna ben ik all yours en neem ik jullie met veel plezier mee op al mijn nog-in-het-verschiet-liggende buitenavonturen. Ha. Daar word ik nu al blij van! Tot gauw!

 

Informatie

 

 

Ook interessant:

EVEN NIKS
July 19, 2017
VERKOCHT!
May 25, 2017

4 Comments

  1. Antoine says:

    Heel veel geluk. Je kan het!

  2. Sanne Bouman says:

    Prachtige plannen, Manja! Ik kan af en toe best wat buiten-inspiratie gebruiken. Al dan niet ongemerkt breng ik best wat tijd binnen door (druk aan het werk, druk in huis, als ontspanning even Netflixen) terwijl ik juist zo ontspan van buiten zijn. Ik blijf je volgen!

    • Manja says:

      Hee Sanne! Wat leuk :-). Ja dat gaat snel he, ik merk het aan mezelf ook. Onze manier van leven is zo, het is een binnen-maatschappij. Maar dat moet anders kunnen! Hoop dat komende schrijfsels en foto’s daarbij gaan helpen! xx

Leave a Reply

over mij

Fotograaf en journalist met voorliefde voor avonturen in de buitenlucht

zoeken
Volg me