WANDELROUTE BIJ DE BIESBOSCH

MINI-AVONTUUR
maart 6, 2017 / By / , , , , , , , , , , , / 4 Reacties

Als het even kan trekken Antoine (mijn vriend) en ik erop uit met ons tentje. Gewoon voor een nachtje in de natuur. Soms heb je gewoon geen tijd om langer weg te gaan en dan is een eendaags campingtripje de snelste manier om even te resetten.  Alweer een jaar geleden deden we dit net naast de Biesbosch. Ik had het superluxe, want Antoine droeg de tent (een tweepersoons Lowland Trailrunner) en de kookspullen. Het enige wat ik mee moest nemen waren de slaapzakken, de matjes en uiteraard mijn fotocamera voor. Dus bijna huppelend begon ik aan onze wandelroute bij de Biesbosch. We parkeerden de auto bij een suffe carpoolplek en liepen in 10 minuutjes naar ons startpunt.

Kijk! We kregen onderweg uitleg over het pad. We lazen dat de route ons mee zou nemen langs boerenakkers en oude kreken van de ooit zo omgetemde Biesbosch. Ons werd ‘verteld’ dat de oude boerderijen die we tegenkomen allemaal op een terp gebouwd zijn. Dit omdat het gebied voor de afsluiting van de Haringvliet in 1970 een getijdengebied was – waar dus elke winter de polders volliepen bij vloed en hoog water. Het woei hard dus we liepen gauw weer verder. Al gauw wandelden we langs een fort, genaamd ‘Bakkerskil’. ‘Daar zit vast een verhaal achter!’ dachten we. En jawel. De Bakkerskil was vroeger de breedste watergang van alle Biesboschkreken. Goh! Destijds was deze kil dan ook een stuk breder. Eenmaal bij het fort stonden allemaal lieve schapen die helemaal niet bang voor ons waren. Daar hebben we ons dan ook wel zeker een half uurtje vermaakt.

We liepen over soms ietswat smalle en gammele bruggetjes, maar onveilig werd het nooit, gelukkig. Veel paadjes waren over het land van de boer en dus lekker soppen door het weiland of op een graspad. We waren er direct helemaal uit!

Het werd duidelijk lente. In de berm zagen we overal koolzaad staan. In het voorjaar is deze wandelroute waarschijnlijk het mooist: dan staat alles in bloei! Onderweg moest Antoine nog even aan de bak. Hij draaide ons van de ene naar de andere kant op het pontje.

Selfie! Zoals je kunt zien was het niet heel erg warm, maar gelukkig ook niet te koud. Het pad was een beetje drassig en (gelukkig) vrijwel onverhard. Ik vind het altijd fijn om een muts op te hebben – zo ontsnapt de warmte niet via mijn hoofd. Grappig, dit mutsje heeft een oude buurvrouw van vroeger een keer voor me gebreid. Hij gaat bijna elk wandelavontuur mee!

Het begon te schemeren. Het was maar goed dat we bijna op de plaats van bestemming waren. We stonden veel stil omdat ik de hele tijd per se foto’s wilde maken. Maar daardoor zagen we wel deze fantastisch mooie lucht!

De plek van bestemming was de Griendwerkershut. Dat is een van de mooiste kampeerlocaties in Nederland. Dit is wat ik over deze hut op internet vond:

Het prachtige natuurgebied de Biesbosch was ooit een belangrijke bron van griendhout. Dit hout werd onder andere gebruikt om fabrieksvuren mee te stoken, maar ook om manden van te maken of de dijken mee te verstevigen. De griendwerkers die door hard werk dit hout verzamelden waren dikwijls de hele week weg van huis. Zij verbleven dan in eenvoudige hutten. Op initiatief van broers Bart en Frank Dirven werd in juni 2008 een replica van een dergelijke griendwerkershut geopend voor het publiek.

En zo ziet ‘ie eruit:

Twee mannen – twee vrienden die eens per jaar samen op avontuur gaan, leerden we later bij het kampvuur – waren ons echter voor. Ze hadden zich er al geïnstalleerd – dus wij zetten onze tent op, een stukje verderop. De twee waren met de auto en hadden een lading hout meegenomen om een flink vuur te stoken. En dan echt een FLINK vuur. Kijk maar:

Bovendien hadden ze wat wijn mee. Heerlijk hoe je dan ineens met twee totale vreemden om een kampvuur de fijnste momenten beleeft. Zonder het vuur was het trouwens ook best wel koud geweest. Gelukkig hadden we lekkere warme slaapzakken. Ik vind het altijd zo fijn om dan knus en warm in het tentje te liggen met een beetje een koude neus van de buitenlucht. Met als enige geluid af en toe geritsel van de blaadjes door de wind… De volgende ochtend wakker worden is ook altijd een feest. Antoine is dan meestal al even op en heeft al drie rondjes om de tent gelopen:

Goeiemorgen!

Na een lekker ontbijtje bij de picknicktafel gingen we weer op pad. We liepen nog een heel mooi stuk van het Oostwaardpad maar waren toch ook lekker op tijd weer terug bij de auto, zodat we thuis ook nog even alle verplichte wasjes konden draaien ;-).

Een laatste koffie-stop bij Fort Bakkerskil!

Er was net een nieuw lammetje geboren. Dat is nog eens een goede afsluiting van ons struinavontuur net naast de Biesbosch!

 

Info

 


Ook interessant:

By Manja outdoor buiten Bergen Noorwegen
PRACHTIGE WANDELROUTE IN BERGEN
november 23, 2018
BOOTTOCHT TERSCHELLING
april 13, 2018
KAMPEREN CAMPING BUITENLAND
maart 16, 2018

4 Reacties

  1. Toon schreef:

    Nice!

  2. Laurie schreef:

    ik heb ‘m nog eens rustig nagelezen. wat een inspirerende tekst ook, heb helemaal zin om er op uit te gaan. ’t is ook zo dichtbij voor ons 🙂

Reageer

over mij

Fotograaf en tekstschrijver met voorliefde voor avonturen in de buitenlucht

Loading map ...
zoeken
Volg me