HOE HET NU EN VERDER GAAT

NIEUWSPERSOONLIJK
februari 3, 2021 / By / , , , , , , / Post a Comment

Welkom! Op mijn website, waar ik buiten hopelijk een beetje via jouw computerscherm naar binnen laat sijpelen. Zoals je al hebt kunnen lezen in mijn voorgaande blogs, zijn afgelopen jaren druk geweest maar ook vol avontuur. In het nieuwe jaar, nu dus, heb ik ineens zin om weer wat meer via hier te delen. Dus dat doe ik dan maar gewoon. Ik begin met een korte update van mij, dat is voor mij natuurlijk weer makkelijk instappen in het bloggen. En zo zijn jullie weer een beetje op de hoogte!

 

Winter tuin

De tuin in de winter

 

Vogels

Inmiddels wonen we hier een jaar en drie maanden, in ons eigen afgebouwde houten huis. De echte waarde van hier-zijn beleefde ik toen de Corona om de hoek kwam kijken. Hier zit ik rustig, heb ik genoeg te doen in de tuin en kunnen Antoine en ik elkaar af en toe even een paar uur niet zien omdat een van ons twee verdwenen is in de schuur, of een uilenkast ophangt in het bos. Ik zeg maar wat. Ik verwonder me dagelijks over de koolmezen, pimpelmezen, putters, buizerds, torenvalken en vinken die onze tuin al goed weten te vinden. We hadden een roodstaart die een paar maanden in ons roodborstkastje sliep. Ik maakte een sprongetje toen ik een ijsvogel onze vijver in zag duiken. Hij kwam de dag erna terug. Wij hebben geen huisdieren, maar deze tuinvogels maken mijn dag altijd een beetje beter! Bovendien hebben we kip-tv. De twee hanen en twee hennen zijn een mooi toompje met elkaar. Helaas mogen ze nu de tuin niet in vanwege de ophokplicht in verband met de vogelgriep. Ze leggen schattige kleine eitjes die natuurlijk het lekkerst zijn van de hele wereld.

Haan

Onze haan Mathilda

Eten uit de tuin

Van de geadopteerde fruitbomen oogstten we appels, kweeperen en vijgen. Daar maakten we jam van, chutney en ik maakte voor het eerst fruit in. Uit de moestuin haalden we wortels, aardappels, bosuitjes, courgettes en aardperen voor lekkere ovenschotels met rozemarijn uit de kruidentuin. We maakten met kerst russische bietensoep van zelf gekweekte bieten en vulden dit aan met een preiquiche. Ja, die prei kwam ook uit de moestuin.

Kardoem

Kardoem in de moestuin

Ziekenhuis

In het ziekenhuis is het nu allemaal een beetje anders, vanwege de Corona epidemie. Onze roosters worden omgegooid, we lopen in de gangen met mondkapjes op onze gezichten, veel collega’s van de ondersteunende diensten werken thuis en ik geef patiënten al tijden geen hand meer. Ik merk dat al deze veranderingen – hoewel goed behapbaar voor mij vanwege de fijne collega’s die ik heb – best wat energie kosten. Plannen is lastig. En een echte ‘break’ van dit alles is natuurlijk ook niet zo 123 geregeld als je niet kan reizen of met een groep vriendinnen even de dag eraf mag lachen. Wel ga ik leuke nieuwe dingen doen in het ziekenhuis (bijvoorbeeld scenario’s schrijven!) dus er is uitzicht op toffe dingen!

zonsondergang oosterwold

Een break kan niet op reis maar wel thuis!

Marathon

‘Zullen we het gewoon doen, zus?’. Dat zei broerlief toen we elkaar zagen in de zomer. ‘Ja! Laten we ervoor gaan!’, was mijn reactie.

Ik zou in maart iets gaan doen wat al heel lang op mijn bucketlist staat: een marathon rennen. Ik had mijn zinnen gezet op een toffe marathon trail: de Vuurtorentrail op Ameland. Helaas hoor ik net dat hij niet doorgaat.. Boehoe! Nu alle sportscholen dicht zijn is het echter fijn om een doel te hebben om naartoe te trainen, dus ik doe gewoon alsof hij wel doorgaat! Zonder beweging word ik namelijk altijd een beetje vlak en verdrietig. Weet je wat, ik ga proberen een blogserie te maken over hoe dat gaat, trainen voor zoiets. De metafoor naar het echte leven is snel te trekken: ups & downs, onverwachte gebeurtenissen.. je wordt aardig op de proef gesteld. Maar de ene voet voor de ander zetten, werpt uiteindelijk zijn vruchten af: mentaal en fysiek.

hardloper

In actie. Foto: Jelmer ten Hoeve www.funfolio.nl

Freelance opdrachten

Ik mocht dit jaar nog nét op één duurzame persreis, naar Duitsland. Daar beleefde ik toffe avonturen en schreef ze op voor het blog Mountainreporters.

Door alle Oosterwold- marathon- en ziekenhuistaakjes schieten de plannen die ik heb voor mijn bedrijf er een beetje bij in. Dan maak ik een planning, maar hou ik me er niet aan, blijf ik langer in bed liggen, duurt het herstel van een training langer dan ik denk. En dat voelt niet goed – een beetje alsof je achter alles aan het aanrennen bent, in plaats van de dingen een stap voor te zijn. Ik ben de masterclass ‘Strategisch Plannen’ van Raisa Zwart gaan volgen en heb mijn doelen voor komend jaar geformuleerd – zowel voor bedrijf als voor mij persoonlijk. Wie weet hoe dit uitpakt. Ik ben in ieder geval al begonnen aan regelmatige uploads in mijn winkeltje. De eerste stap!

zwart wit zee

Een voorbeeld van een foto uit mijn winkel

 

Oei. Toch weer een lang verhaal geworden.. In maart volg ik een blogcursus (dat hele bloggen heb ik eigenlijk nooit geleerd!), dus wie weet helpt dat. Wie weet lukt het, iets vaker iets schrijven hier. En dan hou ik het vast ook wat korter!

 

 

Ook interessant:

DIPJES EN TOPJES
mei 4, 2020
Zonsondergang Utakleiv Noorwegen tent
UPDATE – HUIS, DUITSLAND, NOORWEGEN
augustus 6, 2019
kavel Oosterwold dak erop
UPDATE – HUIS, EXPO, KRANT, RADIO
april 29, 2019

Reageer

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

over mij

Fotograaf en tekstschrijver met voorliefde voor avonturen in de buitenlucht

Loading map ...
zoeken
Volg me